لحظه هایی که بوی مرد گی می دهند هم دارم

وقتی در بیگانه ترین ُ دورترین حالت انسانی

هبوط داده میشوم

لحظه ی زنده ی انسانی من

پر و لبریز از احمقانه ترین لحظه ی مرده ی آدمی من خواهد بود

و گناه

این خواهد کرد

هبوط می دهد که بمیراند

همه لحظه ی این زندگی آدم را.

همیشه با خود دارد

چیزی شبیه:

زوزه ی باد

تاریکی شب

و سردی حوت.